Home - Inhoud - Column-2 - Column-4 - Archief - DB-serie-3 - redactie
DE COLUMN OP NIEUW-DENNENDAL.NL
WEEK 45
NO. 3

(7 nov)

INTERACTIE:

Vanaf eind oktober zijn opgenomen de rubrieken DAGBOEK en COLUMN, via redactie te vullen door sitebezoekers. Bij het ontbreken van bijdragen springt de redactie in. Graag ondertekening met naam en toenaam, en - naar keuze - e-mailadres en maatschappelijke identiteit. Een sleutelwoord of kopje is handig. Plaatsing van het dagboek gebeurt naar dag van ontvangst/lezing, voor de column is in principe de vrijdag gereserveerd. De plaatsing kan op zich laten wachten door technische problemen, afwezigheid van de muze, vakantie e.d. en andere omstandigheden

ONDERWERPEN:

De column- ruimte bij nieuw-dennendal.nl kan vrij worden gewijd aan ieder mogelijk onderwerp: van politiek tot cultuur tot psychologie tot spiritualiteit, tot integratie van dat alles. Er geldt een kwalitatieve eis van verdieping en reflectie. Zie verder hetgeen onder Dagboek wordt vermeld. Bijdragen met commerciŽle intenties worden niet opgenomen. Vanzelfsprekend blijft de redactie verantwoordelijk.
Er geldt in principe een maximum van 500 woorden, met een minimum van 350. Eventueel wordt over de vorm ge-emaild.


Dagboekinzendingen svp mailen onder 'dagboek', columns onder 'column'.


COLUMN:
FEEST!

Als Nieuw-Dennendal niet was gestopt, hadden we geen reŁnie gehad.
Daar heeft Carel over zitten denken, toen al. Als ik er niet voor zorg dat we moeten stoppen, als ik concessies doe, hebben we geen reŁnie, bedacht hij, terwijl hij afgevoerd werd door twee nog jonge platte petten. Althans geen reŁnie die ik nog meemaak, moet hij ook nog bedacht hebben.
Slimme Carel. Zet Nederland op z'n kop voor een feestje. Nu snap ik ook waar hij het met Piet Reckman over had. Ik zat toen op de sociale academie De Horst te Driebergen. Op die academie bevond zich, meteen als je binnenkwam, een soort verlaging of verdieping: 'De Kuil' noemden wij het. Lag vol met kussentjes, voornamelijk voor de studenten die Rogers, Maslow en Marx niet konden vergeten in de pauze.
Maar er stonden ook enkele rotanstoelen en een tafel. In de stoelen zaten omstreeks 1974 Carel en Piet. Ik had net de cursus liplezen achter de rug van Bert ter Schegget en zag Carel heftig gesticulerend en op het glazen blad van de rotantafel slaand, steeds dezelfde woorden zeggen: 'Maar Piet, ik wil een reŁnie!'
Maar Piet, toch al niet zo'n feestganger, zag er niets in, dat las ik duidelijk toen hij zijn alom aanwezige sigaret even van zijn lippen plukte. 'Sociaal, maatschappelijk en vooral politiek is dat niet te verkopen', lispelde Piet. 'Joop den Uyl trapt hier niet in', analyseerde hij ook nog.
Carel had het nog over een doosje goede sigaren voor Joop, maar Piet wees deze poging tot omkoping resoluut van de hand. 'Ook Joop is geen lachebekje en houdt niet van feestjes', zei Piet, nog net voordat hij een nieuwe opstak.
Afijn, we weten nu wie zijn zin kreeg. Ik was er zelf ook bij op die zonnige middag. Zag vanuit mijn ooghoek de ene al wat oudere man tegen de andere nog oudere man zeggen:'Gezellig, hŤ Piet? Hier hebben we het nu allemaal voor gedaan.' Piet had er geen lachje voor over, maar leegde wel zijn glas.
En terwijl Carel vanaf de bordestrap de meute overzag zo in het zonnetje, mompelde hij en lipleesde ik: 'Steiner, Maslow en Rogers en wie al niet, behalve Piet, zien met mij dat het goed was!'
En hij scheidde het licht van de duisternis, en ik stapte op mijn fiets en was voordat het echt donker werd thuis.


Joop Sewalt ( joose@hetnet.nl )
groepsmedewerker op een sociowoning
(398 woorden)